araretur

Discretiva

araretur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
arārētur	tertia singularis	imperfectum	passiva	coniunctivus	arō (arāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /araːˈreːtur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: a·rā·rē·tur — morphologica: ar-aretur

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Tages quidam dicitur in agro Tarquiniensi, cum terra araretur et sulcus altius esset impressus, extitisse repente et eum affatus esse, qui arabat. —De divinatione Ciceronis