arantem

Discretiva

arantem dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
arantem	casus accusativus singularis · genus masculinum	participii arāns
arantem	casus accusativus singularis · genus femininum	participii arāns

Appellatio pronuntiatusque

API: /aˈrantem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: a·ran·tem — morphologica: ar-ant-em

Usus

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Quinctius dictator dictus, ad quem missi legati nudum eum arantem trans Tiberim offenderunt; qui insignibus sumptis consulem obsidio liberavit. —De viris illustribus urbis Romae Anonymi (abscriptum Aurelio Victori)