annihilatur

Discretiva

annihilatur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
annihilātur	tertia singularis	praesens	passiva	indicativus	annihilō (annihilāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /an.ni.hiˈlaːtur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: an·ni·hi·lā·tur — morphologica: annihil-atur

Loci

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas nova

saec. XVI.

• unde aequalis apparet generatio et corruptio, sicut aequaliter sol ad austrum inclinat et boreum polum, ut etiam materia ipsa, quae elementis subiecta est, ad minimum annihilatur, sed quibusdam aequis rationibus et temporibus transmutatur. —Libri physicorum Aristotelis explanati Iordani Bruni