agitasset

Discretiva

agitasset dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
agitāsset	tertia singularis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	agitō (agitāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /agiˈtaːsset/

(classice)

Syllabificatio phonetica: a·gi·tās·set — morphologica: agit-asset

Formae aliae

• agitāvisset

Loci

Quintus Curtius Rufus ca. 50

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• At ille pervicacis ad omnia, quae agitasset, animi peregrinorum militum contionem advocari iubet Macedonibus intra castra cohibitis et, cum frequentes coissent, adhibito interprete talem orationem habuit: Cum ex Europa traicerem in Asiam, multas nobiles gentes, magnam vim hominum imperio meo me additurum esse sperabam. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi