aedificatus

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ae̯.di.fiˈkaːtus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ae·di·fi·cā·tus — morphologica: aedi-ficat-us

Notatio

← Latine: aedificō (aedificāre)

Participium

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
aedificātus	—	perfectum	passiva	participium­	nominativo	aedificō (aedificāre)

Translationes

Participium	dilatare ▼

Participium	collabi ▲

Anglice: built (en), erected (en) Germanice: gebaut (de), erbaut (de), errichtet (de)

Loci

Marcus Terentius Varro -116…-27

C. Plinius Secundus 23–79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 47-45 a.C.n.)

• Haec omnia posteaquam contracta in unum locum quae ad victum pertinebant et  aedificatus  locus, appellatum Macellum, ut quidam scribunt, quod ibi fuerit hortus, alii quod ibi domus furis, cui cognomen fuit Macellus, quae ibi publice sit diruta, e qua aedificatum hoc quod vocetur ab eo Macellum. —De lingua Latina Varronis

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Cato inter prima spectari iubet, ut solum sua virtute valeat qua dictum est positione, ut operariorum copia prope sit oppidumque validum, ut navigiorum evectus vel itinerum, ut bene  aedificatus  et cultus. —Naturalis historia Plinii

Vide etiam:  → aedificatus (Vicicitatio)