Jump to content

absisto

E Victionario

Appellatio

[+/-]

absisto, absistere, abstiti

Notatio

[+/-]
ab + sisto

Verbum intransitivum

[+/-]

absist|ō, -ere, abstĭtī (sine supino)

  1. Recedere; abscedere; locum relinquere; abire.

Coniugatio

[+/-]
Radix praesens absist-
Praesens indicativum
act.sing.plur.
I. absistōabsistimus
II. absistisabsistitis
III. absistitabsistunt
pass. absistitur
Imperativus
act. absisteabsistite
Imperativus futurus
II. absistitōabsistitōte
III. absistitōabsistuntō
Praesens subiunctivum
act.sing.plur.
I. absistamabsistāmus
II. absistāsabsistātis
III. absistatabsistant
pass. absistātur
Imperfectum indicativum
act.sing.plur.
I. absistēbamabsistēbāmus
II. absistēbāsabsistēbātis
III. absistēbatabsistēbant
pass. absistēbātur
Imperfectum subiunctivum
act.sing.plur.
I. absisteremabsisterēmus
II. absisterēsabsisterētis
III. absisteretabsisterent
pass. absisterētur
Futurum indicativum
act.sing.plur.
I. absistamabsistēmus
II. absistēsabsistētis
III. absistetabsistent
pass. absistētur
Radix perfecta abstĭt-
Perfectum indicativum
act.sing.plur.
I. abstĭtīabstĭtimus
II. abstĭtistīabstĭtistis
III. abstĭtitabstĭtērunt
Perfectum subiunctivum
act.sing.plur.
I. abstĭterimabstĭterīmus
II. abstĭterīsabstĭterītis
III. abstĭteritabstĭterint
Plusquam perfectum indicativum
act.sing.plur.
I. abstĭteramabstĭterāmus
II. abstĭterāsabstĭterātis
III. abstĭteratabstĭterant
Plusquam perfectum subiunctivum
act.sing.plur.
I. abstĭtissemabstĭtissēmus
II. abstĭtissēsabstĭtissētis
III. abstĭtissetabstĭtissent
Futurum perfectum
act.sing.plur.
I. abstĭterōabstĭterimus
II. abstĭterisabstĭteritis
III. abstĭteritabstĭterint
Infinitivi
act.pass.
praes. absistereabsistī
perf. abstĭtisse
Participia
praes. absistens, -entis
perf.
fut.
Gerundia et supina
subst. absistendum, -ī
adiect. absistendus, -a, -um
supina

Loci

[+/-]

Latinitas Romana

[+/-]

class.

totoque ardentis ab ore / scintillae absistuntAeneis Vergilii
54 a.C.n.: sic uti ab signis legionibusque non absisterent. —De Bello Gallico Caesaris