penningus

Latine

Notatio

A linguis Germanis.

Nomen substantivum

penning|us, -ī m

1. Nummus minor gentibus Germanicis adhibetur, ut:
   1. Qui Germanis Pfennig vocatur.
   2. Qui Anglis penny vocatur.

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	penningus	penningī	I
gen.	penningī	penningōrum	II
dat.	penningō	penningīs	III
acc.	penningum	penningōs	IV
abl.	penningō	penningīs	VI
voc.	penninge	penningī	V