ligatura

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /li.gaːˈtuːra/

(classice)

Syllabificatio phonetica: li·gā·tū·ra — morphologica: ligatur-a

Notatio

ligo (ligat-) + -ura.

Nomen substantivum

lĭgātūr|a, -ae fem.

1. Res ligans; copula.
2. Res colligatae, sicut:
   1. Digraphus, ut litterae a et e in æ.
   2. Uvae.
3. Amuletum ad collum suspensum.
4. Factum ligandi.

Declinatio

f.	sing.	plur.
nom.	ligātūra	ligātūrae	I
gen.	ligātūrae	ligātūrārum	II
dat.	ligātūrae	ligātūrīs	III
acc.	ligātūram	ligātūrās	IV
abl.	ligātūrā	ligātūrīs	VI
voc.	ligātūra	ligātūrae	V

Dictiones collatae

Synonyma

• ligāmen

Translationes

Res ligans	dilatare ▼

Res ligans	collabi ▲

Anglice: binding (en), tying (en) Germanice: Band (de) n, Verband (de) m Italice: fasciatura (it) f, legatura (it) f

Res colligatae	dilatare ▼

Res colligatae	collabi ▲

Anglice: ligature (en) Esperantice: ligaturo (eo) Germanice: Ligatur (de) f; Bündel (de) n Italice: legatura (it) f

Amuletum ad collum suspensum	dilatare ▼

Amuletum ad collum suspensum	collabi ▲

Anglice: amulet (en) Germanice: Amulett (de) n Italice: amuleto (it) m

Discretiva

ligatura dictio est in variis linguis:

• Bohemice: ligatura
• Dacoromane: ligatura
• Francogallice: ligatura
• Lusitane: ligatura
• Polonice: ligatura
• Servocroate: ligatura

Dictiones similes

• Dacoromane: ligatură
• Hungarice: ligatúra

Formae affines

Latine

ligātūra

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
ligātūra	casus vocativus singularis	substantivi ligātūra
ligātūra	casus nominativus singularis · genus femininum	participii ligātūrus
ligātūra	casus vocativus singularis · genus femininum	participii ligātūrus
ligātūra	casus nominativus pluralis · genus neutrum	participii ligātūrus
ligātūra	casus accusativus pluralis · genus neutrum	participii ligātūrus
ligātūra	casus vocativus pluralis · genus neutrum	participii ligātūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /li.gaːˈtuːra/

(classice)

Syllabificatio phonetica: li·gā·tū·ra — morphologica: ligat-ur-a

ligātūrā

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
ligātūrā	casus ablativus singularis	substantivi ligātūra
ligātūrā	casus ablativus singularis · genus femininum	participii ligātūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /li.gaːˈtuːraː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: li·gā·tū·rā — morphologica: ligat-ur-a

Dacoromane

ligatura

Proprietates grammaticales¹

Forma	Modus flexurae	originis
ligatura	casus nominativus/accusativus singularis articulatus	substantivi ligatură

Appellatio pronuntiatusque

API: /li.ga'tu.ra/

Syllabificatio phonetica: li·ga·tu·ra — morphologica: ligatur-a

Proprietates grammaticales²

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
ligatura	tertia singularis	imperfectum	activa	indicativus	ligatura

Appellatio pronuntiatusque

API: /li.ga.tu'ra/

Syllabificatio phonetica: li·ga·tu·ra — morphologica: ligatur-a

Loci

Isidorus Hispalensis 560-636

Vulgata Clementina 2006

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Ex similibus vero, sicut ligamentum vulneri rotundo rotundum, vel oblongo oblongum adponitur.  Ligatura  enim ipsa non eadem membris et vulneribus omnibus, sed similis simili coaptatur, quae duo etiam ipsa adiutoria nominibus suis significant. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis

Latinitas nova

saec. XXI. (2006)

• Stolam sanctam auro, et hyacintho, et purpura, opus textile viri sapientis, iudicio et veritate praediti:

torto cocco opus artificis gemmis pretiosis figuratis in  ligatura  auri, et opere lapidarii sculptis, in memoriam secundum numerum tribuum Israel. —Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam

• et fragmen massae caricarum et duas ligaturas uvae passae —Vulgata Hieronymi, 1 Samuelis 30:12