Latinissimum

Discretiva

Latinissimum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
Latīnissimum	casus accusativus singularis · genus masculinum	adiectivi Latīnissimus (Latīnus superlativus)
Latīnissimum	casus nominativus singularis · genus neutrum	adiectivi Latīnissimus (Latīnus superlativus)
Latīnissimum	casus accusativus singularis · genus neutrum	adiectivi Latīnissimus (Latīnus superlativus)
Latīnissimum	casus vocativus singularis · genus neutrum	adiectivi Latīnissimus (Latīnus superlativus)

Appellatio pronuntiatusque

API: /latiːˈnis.simum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: La·tī·nis·si·mum — morphologica: Latin-issim-um

Usus

Latinitas nova

saec. XVI. - saec. XVII.

• Ut Ovidium etiam Gallice locutum nunc discam, cum ausus dicere, Ingens orbis in urbe fuit, de advenis ad spectacula Augusti concurrentibus. Sed finis ineptiarum non esset. Vides quid sit ab odio et invidia transversum rapi. Adeo nihil intactum reliquit in libello isto Latinissimum et Ciceronianum caput. —Sylloge epistolarum a viris illustribus scriptarum Iusti Lipsii (1547-1606). Tomus 3, Iohannis Frederici Gronovii et Nicolai Heinsii epistulae. Mutuae. Epistola CCIV. Nic. Heinsius i. Fr. Gronovio. Daventriam.