formico

Latine

Notatio

A formica.

Verbum intransitivum

formīc|ō, -āre, -āvī, -ātum

1. Modo formicis serpere.
2. Formicationem sentire.

Coniugatio

Radix praesens formīc-
Praesens indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	formīcō	formīcāmus		I.	formīcor	formīcāmur
II.	formīcās	formīcātis		II.	formīcāris	formīcāminī
III.	formīcat	formīcant		III.	formīcātur	formīcantur
Imperativus
act.	formīcā	formīcāte		pass.	formīcāre	formīcāminī
Imperativus futurus
II.	formīcātō	formīcātōte		II.	formīcātor	—
III.	formīcātō	formīcantō		III.	formīcātor	formīcantor
Praesens subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	formīcem	formīcēmus		I.	formīcer	formīcēmur
II.	formīcēs	formīcētis		II.	formīcēris	formīcēminī
III.	formīcet	formīcent		III.	formīcētur	formīcentur
Imperfectum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	formīcābam	formīcābāmus		I.	formīcābar	formīcābāmur
II.	formīcābās	formīcābātis		II.	formīcābāris	formīcābāminī
III.	formīcābat	formīcābant		III.	formīcābātur	formīcābantur
Imperfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	formīcārem	formīcārēmus		I.	formīcārer	formīcārēmur
II.	formīcārēs	formīcārētis		II.	formīcārēris	formīcārēminī
III.	formīcāret	formīcārent		III.	formīcārētur	formīcārentur
Futurum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	formīcābō	formīcābimus		I.	formīcābor	formīcābimur
II.	formīcābis	formīcābitis		II.	formīcāberis	formīcābiminī
III.	formīcābit	formīcābunt		III.	formīcābitur	formīcābuntur

Radix perfecta formīcāv-
Perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	formīcāvī	formīcāvimus
II.	formīcāvistī	formīcāvistis
III.	formīcāvit	formīcāvērunt
Perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	formīcāverim	formīcāverīmus
II.	formīcāverīs	formīcāverītis
III.	formīcāverit	formīcāverint
Plusquam perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	formīcāveram	formīcāverāmus
II.	formīcāverās	formīcāverātis
III.	formīcāverat	formīcāverant
Plusquam perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	formīcāvissem	formīcāvissēmus
II.	formīcāvissēs	formīcāvissētis
III.	formīcāvisset	formīcāvissent
Futurum perfectum
act.	sing.	plur.
I.	formīcāverō	formīcāverimus
II.	formīcāveris	formīcāveritis
III.	formīcāverit	formīcāverint

Infinitivi act. pass. praes. formīcāre formīcārī perf. formīcāvisse

Participia praes. formīcāns, -antis perf. formīcātus, -a, -um fut. formīcātūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. formīcandum, -ī adiect. formīcandus, -a, -um supina formīcātum, formīcātū