aeternus

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ae̯ˈternus/, [ae̯ˈtɛrnʊs]

(classice)

Notatio

← aevum

Nomen adiectivum

aetern|us, -a, -um

1. Qui in omnibus aevis exstitit; et sine principio et sine fine.

Declinatio

positivus singularis				positivus pluralis
cas.	masc.	fem.	neut.	cas.	masc.	fem.	neut.
nom.	aeternus	aeterna	aeternum	nom.	aeternī	aeternae	aeterna
gen.	aeternī	aeternae	aeternī	gen.	aeternōrum	aeternārum	aeternōrum
dat.	aeternō	aeternae	aeternō	dat.	aeternīs	aeternīs	aeternīs
acc.	aeternum	aeternam	aeternum	acc.	aeternōs	aeternās	aeterna
abl.	aeternō	aeternā	aeternō	abl.	aeternīs	aeternīs	aeternīs
voc.	aeterne	aeterna	aeternum	voc.	aeternī	aeternae	aeterna

Dictiones collatae

• aeternō (Adverbium)

Translationes

Qui in omnibus aevis exstitit

• Anglice: eternal (en)
• Batave: eeuwig (nl)
• Catalane: etern (ca)

• Germanice: ewig (de), immerwährend
• Graeca Antiqua: ἀίδιος ‎(aídios)
• Hispanice: eterno (es)