adiungo

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /adˈjungoː/, [adˈjʊŋɡoː]

(classice)

Syllabificatio phonetica: ad·iun·gō — morphologica: ad-iung-o

Formae aliae

• adjungō

Notatio

← ad + iungō

Verbum transitivum

ădiŭng|ō, -ĕre, ădiūnxī, ădiūnctum

1. √ Iungere (aliquid ad aliquam rei).

   equos adiungere

Coniugatio

Verbum finitum

­

Thema	Vox activa
adiung-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	adiungō	adiungam		adiungēbam	adiungerem	adiungam
II. sing.	adiungis	adiungās	adiunge!	adiungēbās	adiungerēs	adiungēs	adiungitō!
III. sing.	adiungit	adiungat		adiungēbat	adiungeret	adiunget	adiungitō!
I. plur.	adiungimus	adiungāmus		adiungēbāmus	adiungerēmus	adiungēmus
II. plur.	adiungitis	adiungātis	adiungite!	adiungēbātis	adiungerētis	adiungētis	adiungitōte!
III. plur.	adiungunt	adiungant		adiungēbant	adiungerent	adiungent	adiunguntō!
Thema	Vox passiva
adiung-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	adiungor	adiungar		adiungēbar	adiungerer	adiungar
II. sing.	adiungeris	adiungāris	adiungere!	adiungēbāris	adiungerēris	adiungēris	adiungitor!
III. sing.	adiungitur	adiungātur		adiungēbātur	adiungerētur	adiungētur	adiungitor!
I. plur.	adiungimur	adiungāmur		adiungēbāmur	adiungerēmur	adiungēmur
II. plur.	adiungiminī	adiungāminī	adiungiminī!	adiungēbāminī	adiungerēminī	adiungēminī	—
III. plur.	adiunguntur	adiungantur		adiungēbantur	adiungerentur	adiungentur	adiunguntor!

Thema	Vox activa
adiūnx-	Tempus perfectum		plusquam perfectum		futurum exactum
Persona	indicativ.	coniunct.	indicativ.	coniunct.
I. sing.	adiūnxī	adiūnxerim	adiūnxeram	adiūnxissem	adiūnxerō
II. sing.	adiūnxistī	adiūnxeris	adiūnxerās	adiūnxissēs	adiūnxeris
III. sing.	adiūnxit	adiūnxerit	adiūnxerat	adiūnxisset	adiūnxerit
I. plur.	adiūnximus	adiūnxerimus	adiūnxerāmus	adiūnxissēmus	adiūnxerimus
II. plur.	adiūnxistis	adiūnxeritis	adiūnxerātis	adiūnxissētis	adiūnxeritis
III. plur.	adiūnxērunt	adiūnxerint	adiūnxerant	adiūnxissent	adiūnxerint

Verbum infinitum

Modus	infinitivus			participium
Tempus	praesens	perfectum	futurum	praesens	perfectum	futurum
Vox activa	adiungere	adiūnxisse	adiūnctūrum, -am, -um esse	adiungēns		adiūnctūrus, -a, -um­
Vox passiva	adiungī	adiūnctum, -am, -um esse	adiūnctum īrī		adiūnctus, -a, -um
Gerundium		Gerundivum			Supinum
adiungendī		adiungendus, -a, -um			adiūnctum	adiūnctū

Translationes

Iungere aliquid ad aliquam rei

• Anglice: bind (en), attach (en), yoke (en)

• Germanice: anbinden (de), anspannen (de)

Loci

Latinitas Romana

class.

• Nihil enim dignum faciebat qua re eius fugae comitem me adiungerem. —Ad Atticum liber IX Ciceronis