εἰκών

Graeca Antiqua

Appellatio

• /eːkɔ́ːn/ (restituta)
• /iˈkon/

Formae aliae

• Romanizatio: īcōn
• Notae Beta: EI)KW/N

• ϝεικών (vīkōn)
• εἰκώ*

Notatio

A ϝεικών, a lingua prisca Indoeuropaea *weik-on-, a *weik- "simulo". Vide radicem ϝεικ.

Nomen substantivum

εἰκ|ών, -όνος, ἡ fem.

1. icon, simulacrum

Declinatio

	sg.	du.	pl.
nom.	εἰκών	εἰκόνε	εἰκόνες
gen.	εἰκόνος	εἰκόνοιν	εἰκόνων
dat.	εἰκόνι	εἰκόνοιν	εἰκόσι εἰκόσιν
acc.	εἰκόνα	εἰκόνε	εἰκόνας
voc.	εἰκών	εἰκόνε	εἰκόνες