μετοικεσία

Graeca Antiqua

Appellatio

• /metoikesía/ (restituta)
• /metikeˈsia/

Formae aliae

• Romanizatio: metoecesia
• Notae Beta: METOIKESI/A

Notatio

A  μετά  (meta, inter) et  οἴκησις  (oecēsis, habitatio) a  οἶκος  (oecos, domus).

Nomen substantivum

μετοικεσί|α, -ᾱς, ἡ fem.

1. Transmigratio praesertim captivitas Iudaica in Babylone.

Declinatio

	sing.	dual.	plur.
nom.	μετοικεσίᾱ	μετοικεσίᾱ	μετοικεσίαι
gen.	μετοικεσίᾱς	μετοικεσίαιν	μετοικεσιῶν
dat.	μετοικεσίᾱͅ	μετοικεσίαιν	μετοικεσίαις
acc.	μετοικεσίᾱν	μετοικεσίᾱ	μετοικεσίᾱς
voc.	μετοικεσίᾱ	μετοικεσίᾱ	μετοικεσίαι