δάκρυον

Graeca Antiqua

Appellatio

• /dákryon/ (restituta)
• /ˈðakrion/

Formae aliae

• Romanizatio: dacryon
• Notae Beta: DA/KRUON

• δάκρυ

Notatio

A lingua prisca Indoeuropaea *daćru "lacrima". Cognata sunt lacrima et Anglice tear. Vide radicem δακρυ.

Nomen substantivum

δάκρυον, τό neut.

1. lacrima

Declinatio

	sg.	du.	pl.
nom.	δᾰ́κρυον	δᾰκρύω	δᾰ́κρυα
gen.	δᾰκρύου	δᾰκρύοιν	δᾰκρύων
dat.	δᾰκρύῳ	δᾰκρύοιν	δᾰκρύοις
acc.	δᾰ́κρυον	δᾰκρύω	δᾰκρύους
voc.	δᾰ́κρυον	δᾰκρύω	δᾰ́κρυα

Loci

saec. IX. a.C.n.

• c. 850 a.C.n.: δάκρυα θερμὰ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος

(lacrimas calidas effundens sicut fons aqua nigra) —Ilias Homeri