voco

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Notatio 1.2 Verbum transitivum 1.3 Coniugatio 1.4 Loci 1.4.1 Latinitas nova 1.5 Dictiones derivatae 1.6 Translationes

[+/-] Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

[+/-] Notatio

← Protindeuropaee *veḱ^v- ‘vocare, loqui’

[+/-] Verbum transitivum

vŏc|ō, -āre, -āvi, -ātum

1. Appellare, nuncupare, nominare
   1. Clamare cum sonis oris ad aliquem.
   2. dare nomen

[+/-] Coniugatio

Radix praesens voc-
Praesens indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	vocō	vocāmus		I.	vocor	vocāmur
II.	vocās	vocātis		II.	vocāris	vocāminī
III.	vocat	vocant		III.	vocātur	vocāntur
Imperativus
act.	vocā	vocāte		pass.	vocāre	vocāminī
Imperativus futurus
II.	vocātō	vocātōte		II.	vocātor	—
III.	vocātō	vocantō		III.	vocātor	vocantor
Praesens subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	vocem	vocēmus		I.	vocer	vocēmur
II.	vocēs	vocētis		II.	vocēris	vocēminī
III.	vocet	vocent		III.	vocētur	vocentur
Imperfectum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	vocābam	vocābāmus		I.	vocābar	vocābāmur
II.	vocābās	vocābātis		II.	vocābāris	vocābāminī
III.	vocābat	vocābant		III.	vocābātur	vocābantur
Imperfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	vocārem	vocārēmus		I.	vocārer	vocārēmur
II.	vocārēs	vocārētis		II.	vocārēris	vocārēminī
III.	vocāret	vocārent		III.	vocārētur	vocārentur
Futurum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	vocābō	vocābimus		I.	vocābor	vocābimur
II.	vocābis	vocābitis		II.	vocāberis	vocābiminī
III.	vocābit	vocābunt		III.	vocābitur	vocābuntur

Radix perfecta vocāv-
Perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	vocāvī	vocāvimus
II.	vocāvistī	vocāvistis
III.	vocāvit	vocāvērunt
Perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	vocāverim	vocāverīmus
II.	vocāverīs	vocāverītis
III.	vocāverit	vocāverint
Plusquam perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	vocāveram	vocāverāmus
II.	vocāverās	vocāverātis
III.	vocāverāt	vocāverant
Plusquam perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	vocāvissem	vocāvissēmus
II.	vocāvissēs	vocāvissētis
III.	vocāvisset	vocāvissent
Futurum perfectum
act.	sing.	plur.
I.	vocāverō	vocāverimus
II.	vocāveris	vocāveritis
III.	vocāverit	vocāverint

Infinitivi act. pass. praes. vocāre vocārī perf. vocāvisse

Participia praes. vocāns, -antis perf. vocātus, -a, -um fut. vocātūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. vocandum, -ī adiect. vocandus, -a, -um supina vocātum, vocātū

[+/-] Loci

[+/-] Latinitas nova

saec. XVI.

• 1516: ...magistratum ..., quem sua prisca lingua syphograntum vocant, recentiore phylarchum. —Utopia Thomae Mori

[+/-] Dictiones derivatae

• vox
• vocatio
• revoco

[+/-] Translationes

Batave

roepen ☞^nl

noemen ☞^nl

Dacoromane

a chema ☞^ro

Francogallice

appeler ☞^fr

Hispanice

llamar ☞^es

Italice

chiamare ☞^it

Lusitane

chamar ☞^pt