unio

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere
Unio

Latine I[+/-]

Uniones

I

Cardinalis: unus
Ordinalis: primus
prior
Adverbium: semel
Distributivus: singuli
Multiplicativus: simplex
Collectivus: unio
0III

Notatio[+/-]

unus.

Nomen substantivum[+/-]

ūnĭ|ō, -ōnis comm.

  1. class. | Sphaera, quam concha facit, vel sphaera ex vitro ita fabricata ut ornatui usui sit.
  2. p.class. | Unitas; synthesis seu corpus computatum ut unum sit.

Declinatio[+/-]

sing. plur.
nom. ūnĭō ūnĭōnēs
voc. ūnĭō ūnĭōnēs
acc. ūnĭōnem ūnĭōnēs
gen. ūnĭōnis ūnĭōnum
dat. ūnĭōnī ūnĭōnibus
abl. ūnĭōne ūnĭōnibus

Latine II[+/-]

Qsicon inArbeit.png Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Notatio[+/-]

unus

Verbum transitivum[+/-]

ūn|ĭō, -īre, -ĭī, -ĭtum

  1. p.class. | Coniugare; in unionem, in foedum componere exempli gratia politice.

Coniugatio[+/-]

Radix praesens ūn-
Praesens indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. ūniō ūnīmus I. ūnior ūnīmur
II. ūnīs ūnītis II. ūnīris ūnīminī
III. ūnit ūniunt III. ūnītur ūniuntur
Imperativus
act. ūnī ūnīte pass. ūnīre ūnīminī
Imperativus futurus
II. ūnītō ūnītōte II. ūnītor
III. ūnītō ūniuntō III. ūnītor ūniuntor
Praesens subiunctivum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. ūniam ūniāmus I. ūniar ūniāmur
II. ūniās ūniātis II. ūniāris ūniāminī
III. ūniat ūniant III. ūniātur ūniantur
Imperfectum indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. ūniēbam ūniēbāmus I. ūniēbar ūniēbāmur
II. ūniēbās ūniēbātis II. ūniēbāris ūniēbāminī
III. ūniēbat ūniēbant III. ūniēbātur ūniēbantur
Imperfectum subiunctivum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. ūnīrem ūnīrēmus I. ūnīrer ūnīrēmur
II. ūnīrēs ūnīrētis II. ūnīrēris ūnīrēminī
III. ūnīret ūnīrent III. ūnīrētur ūnīrentur
Futurum indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. ūniam ūniēmus I. ūniar ūniēmur
II. ūniēs ūniētis II. ūniēris ūniēminī
III. ūniet ūnient III. ūniētur ūnientur
Radix perfecta ūnĭ-
Perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. ūnĭī ūnĭimus
II. ūnĭistī ūnĭistis
III. ūnĭit ūnĭērunt
Perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. ūnĭerim ūnĭerīmus
II. ūnĭerīs ūnĭerītis
III. ūnĭerit ūnĭerint
Plusquam perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. ūnĭeram ūnĭerāmus
II. ūnĭerās ūnĭerātis
III. ūnĭerat ūnĭerant
Plusquam perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. ūnĭissem ūnĭissēmus
II. ūnĭissēs ūnĭissētis
III. ūnĭisset ūnĭissent
Futurum perfectum
act. sing. plur.
I. ūnĭerō ūnĭerimus
II. ūnĭeris ūnĭeritis
III. ūnĭerit ūnĭerint
Infinitivi
act. pass.
praes. ūnīre ūnīrī
perf. ūnĭisse
Participia
praes. ūniēns, -entis
perf. ūnĭtus, -a, -um
fut. ūnĭtūrus, -a, -um
Gerundia et supina
subst. ūniendum, -ī
adiect. ūniendus, -a, -um
supina ūnĭtum, ūnĭtū

Exempla[+/-]

  1. Helvetiae cantones uniti (saeculo XVII°), vide w:instrumentum Pacis Osnabrugensis!