totus

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere
Totus

Latine I[+/-]

Qsicon inArbeit.png Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Notatio[+/-]

Notatione incerta; fortasse a radice Protindeuropaea *teutā- “tribus” (Watkins, 2000, p. 92); fortasse a *tovetos, a *tēu- “undare” (Pokorny, 1959, pp. 180-185).

Pronomen[+/-]

tōt|us, -a, -um

  1. √ Omnes partes alicuius.

Declinatio[+/-]

sg. m f n pl. m f n
nom. tōtus tōta tōtum nom. tōtī tōtae tōta
voc. tōte tōta tōtum voc. tōtī tōtae tōta
acc. tōtum tōtam tōtum acc. tōtōs tōtās tōta
gen. tōtīus tōtīus tōtīus gen. tōtōrum tōtārum tōtōrum
dat. tōtī tōtī tōtī dat. tōtīs tōtīs tōtīs
abl. tōtō tōtā tōtō abl. tōtīs tōtīs tōtīs


Dictiones derivatae[+/-]

Latine II[+/-]

Qsicon inArbeit.png Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Notatio[+/-]

A tot.

Nomen adiectivum[+/-]

tŏt|us, -a, -um

  1. (rarissime) Tot.