strix

Strix

Latine

Notatio

← Graeca Antiqua: στρίγξ

Nomen substantivum

str|ix, -ĭgis fem.

1. Quaedam species avis quae sanguinem liberorum sugere census est.
2. zool. Genus avium.

Declinatio

	sing.	plur.
nom.	strix	strĭgēs
voc.	strix	strĭgēs
acc.	strĭgem	strĭgēs
gen.	strĭgis	strĭgum
dat.	strĭgī	strĭgibus
abl.	strĭge	strĭgibus

Loci

Plautus

Ovid

w:Petrus Needham

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

antiq.

• ei homines cenas ubi coquont, cum condiunt, non condimentis condiunt, sed strigibus, vivis convivis intestina quae exedint. — Pseudolus, Titus Maccius Plautus

saec. I.

• et strigis infamis ipsis cum carnibus alas — Metamorphoses, Publius Ovidius Naso
• fabulosum enim arbitror de strigibus, ubera eas infantium labris inmulgere. esse in maledictis iam antiquis strigem convenit, sed quae sit avium, constare non arbitror. — Naturalis Historia, Gaius Plinius Secundus

saec. XXI.

• 2003: nemo eorum animadvertit strigem magnam fulvi coloris praeter fenestram volitantem. — Harrius Potter et Philosophi Lapis, Peter Needham (tr.)