serpens

Serpens

Latine

Appellatio

•    

  
   /ˈser.peːns/ (classice)

Nomen adiectivum

serp|ēns, -entis

1. Qui serpit.

Declinatio

m f	sing.	plur.		n	sing.	plur.
nom.	serpēns	serpentēs		nom.	serpēns	serpentia
voc.	serpēns	serpentēs		voc.	serpēns	serpentia
acc.	serpentem	serpentēs		acc.	serpēns	serpentia
gen.	serpentis	serpentium		gen.	serpentis	serpentium
dat.	serpentī	serpentibus		dat.	serpentī	serpentibus
abl. (adj.)	serpentī	serpentibus		abl. (adj.)	serpentī	serpentibus
abl. (subst.)	serpente	serpentibus		abl. (subst.)	serpente	serpentibus

Nomen substantivum

serpēns

serp|ēns, -entis fem.

1. Anguis, draco, coluber.

Declinatio

	sing.	plur.
nom.	serpēns	serpentēs
voc.	serpēns	serpentēs
acc.	serpentem	serpentēs
gen.	serpentis	serpentum
dat.	serpentī	serpentibus
abl.	serpente	serpentibus

Dictiones derivatae

• serpentāria
• serpentigena
• serpentīnus
• serpentipēs

Translationes

Anglice

(anguis) serpent , snake

Francogallice

(anguis) serpent masc.

Germanice

(anguis) Schlange fem.

Hispanice

(anguis) sierpe fem. , serpiente fem.