planeta

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Formae aliae 1.2 Notatio 1.3 Nomen 1.4 Declinatio 1.5 Dictiones collatae 1.5.1 Synonyma 1.6 Translationes 1.7 Vide etiam

[+/-] Latine

[+/-] Formae aliae

• planetes (-is, m.)
• planes (-etis, m.)

[+/-] Notatio

“[Stella] errans”, a Palaeograece πλανήτης (planētēs, erro, vagus) ← πλάνης (planēs).

[+/-] Nomen

plănēt|a, -ae m

1. √ (p.class.) Magnum corpus caeleste quod circum solem (vel stellam) in orbita volvit; a cometa differt in comam carendo, et in orbitam minus eccentron habendo.

   ¶ De quibus corporibus quae vocanda sunt "planeta" discrepat: saepe corpora minora quam Pluto non admissa sunt in hanc categoriam. Nonnumquam dicitur et Pluto nimium parvus est ut planeta esse. A plerisque astronomis novem planetae nostri systematis solaris agnoscuntur, nempe Mercurius, Venus, Terra, Mars, Iuppiter, Saturnus, Uranus, Neptunus, et Pluto.

[+/-] Declinatio

	sing.	plur.
nom.	plănēta	plănētae
voc.	plănēta	plănētae
acc.	plănētam	plănētās
gen.	plănētae	plănētārum
dat.	plănētae	plănētīs
abl.	plănētā	plănētīs

[+/-] Dictiones collatae

Planetae Systematis Solaris

☿ Mercurius | ♀ Venus | ♁ Tellus (Terra) | ♂ Mars | ♃ Iuppiter | ♄ Saturnus | ♅ Uranus | ♆ Neptunus | ♇ Pluto

[+/-] Synonyma

• erro (class.)
• stella errans vel erratica

[+/-] Translationes

Anglice

√ planet ☞^en

Bohemice

√ planeta f. ☞^cs

Finnice

√ planeetta ☞^fi

Francogallice

√ planète f. ☞^fr

Germanice

√ Planet m. ☞^de

Graeca Antiqua

√ πλάνης (planēs, m.)) ☞^grc

Hispanice

√ planeta m. ☞^es

Italice

√ pianeta m. ☞^it

Lusitane

√ planeta m. ☞^pt

Ruthenice

√ планета (planeta) ☞^ru

Sinice

√ 行星 (xíngxīng) ☞^zh

[+/-] Vide etiam

• Index planetarum in Victionario