patior

Patior

Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Verbum deponens

pat|ior, -ī, passus

1. mala sustinere, ferre.

Coniugatio

Radix praesens pat-
Praesens indicativum
dep.	sing.	plur.
I.	patior	patimur
II.	pateris	patiminī
III.	patitur	patiuntur
Imperativus
dep.	patere	patiminī
Imperativus futurus
II.	patitor	—
III.	patitor	patiuntor
Praesens subiunctivum
dep.	sing.	plur.
I.	patiar	patiāmur
II.	patiāris	patiāminī
III.	patiātur	patiantur
Imperfectum indicativum
dep.	sing.	plur.
I.	patiēbar	patiēbāmur
II.	patiēbāris	patiēbāminī
III.	patiēbātur	patiēbantur
Imperfectum subiunctivum
dep.	sing.	plur.
I.	paterer	paterēmur
II.	paterēris	paterēminī
III.	paterētur	paterentur
Futurum indicativum
dep.	sing.	plur.
I.	patiar	patiēmur
II.	patiēris	patiēminī
III.	patiētur	patientur

Infinitivi act. dep. praes. — patī perf. — passus (-a, -um) esse

Participia praes. patiens, -ientis perf. passus, -a, -um fut. passūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. patiendum, -ī adiect. patiendus, -a, -um supina passum, passū