novus

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Notatio 1.2 Nomen adiectivum 1.3 Declinatio 1.4 Dictiones derivatae 1.5 Translationes

[+/-] Latine

[+/-] Notatio

A lingua prisca Indoeuropaea *nevo-.

[+/-] Nomen adiectivum

nŏv|us, -a, -um

1. Qui non longe exstitit; recens; haud antiquus.

[+/-] Declinatio

sg.	m	f	n		pl.	m	f	n
nom.	nŏvus	nŏva	nŏvum		nom.	nŏvī	nŏvae	nŏva
voc.	nŏve	nŏva	nŏvum		voc.	nŏvī	nŏvae	nŏva
acc.	nŏvum	nŏvam	nŏvum		acc.	nŏvōs	nŏvās	nŏva
gen.	nŏvī	nŏvae	nŏvī		gen.	nŏvōrum	nŏvārum	nŏvōrum
dat.	nŏvō	nŏvae	nŏvō		dat.	nŏvīs	nŏvīs	nŏvīs
abl.	nŏvō	nŏvā	nŏvō		abl.	nŏvīs	nŏvīs	nŏvīs

[+/-] Dictiones derivatae

• novale

Antonyma

• vetus

[+/-] Translationes

Anglice

new ☞^en

Catalane

nou ☞^ca

Finnice

uusi ☞^fi

Francogallice

nouveau ☞^fr

Germanice

neu ☞^de

Graeca Antiqua

νέος (neos)

Hispanice

nuevo ☞^es

Italice

nuovo ☞^it

Iaponice

新しい (atarashii) ☞^ja

Lusitane

novo ☞^pt