novus

Novus

Latine

Notatio

A lingua prisca Indoeuropaea *nevo-.

Nomen adiectivum

nŏv|us, -a, -um

1. Qui non longe exstitit; recens; haud antiquus.

Declinatio

sg.	m	f	n		pl.	m	f	n
nom.	nŏvus	nŏva	nŏvum		nom.	nŏvī	nŏvae	nŏva
voc.	nŏve	nŏva	nŏvum		voc.	nŏvī	nŏvae	nŏva
acc.	nŏvum	nŏvam	nŏvum		acc.	nŏvōs	nŏvās	nŏva
gen.	nŏvī	nŏvae	nŏvī		gen.	nŏvōrum	nŏvārum	nŏvōrum
dat.	nŏvō	nŏvae	nŏvō		dat.	nŏvīs	nŏvīs	nŏvīs
abl.	nŏvō	nŏvā	nŏvō		abl.	nŏvīs	nŏvīs	nŏvīs

m f	sing.	plur.		n	sing.	plur.
nom.	nŏvior	nŏviōrēs		nom.	nŏvius	nŏviōra
voc.	nŏvior	nŏviōrēs		voc.	nŏvius	nŏviōra
acc.	nŏviōrem	nŏviōrēs		acc.	nŏvius	nŏviōra
gen.	nŏviōris	nŏviōrum		gen.	nŏviōris	nŏviōrum
dat.	nŏviōrī	nŏviōribus		dat.	nŏviōrī	nŏviōribus
abl.	nŏviōre	nŏviōribus		abl.	nŏviōre	nŏviōribus

sg.	m	f	n		pl.	m	f	n
nom.	nŏvissimus	nŏvissima	nŏvissimum		nom.	nŏvissimī	nŏvissimae	nŏvissima
voc.	nŏvissime	nŏvissima	nŏvissimum		voc.	nŏvissimī	nŏvissimae	nŏvissima
acc.	nŏvissimum	nŏvissimam	nŏvissimum		acc.	nŏvissimōs	nŏvissimās	nŏvissima
gen.	nŏvissimī	nŏvissimae	nŏvissimī		gen.	nŏvissimōrum	nŏvissimārum	nŏvissimōrum
dat.	nŏvissimō	nŏvissimae	nŏvissimō		dat.	nŏvissimīs	nŏvissimīs	nŏvissimīs
abl.	nŏvissimō	nŏvissimā	nŏvissimō		abl.	nŏvissimīs	nŏvissimīs	nŏvissimīs

Dictiones derivatae

• novale

Antonyma

• vetus

Translationes

Aethiopice

አዲስ (ʼädis)

Anglice

new

Arabice

جديد (jadīd)

Armenie

նոր (nor)

Atropatie

yeni , təzə

Catalane

nou

Finnice

uusi

Francogallice

nouveau

Germanice

neu

Graeca Antiqua

νέος (neos)

Hispanice

nuevo

Illyrice

ri

Italice

nuovo

Iaponice

新しい (atarashii)

Lusitane

novo