mantis

Mantis

Latine

Notatio

“Propheta,” propter posituram suam.

← Graeca Antiqua μάντις (mantis, propheta)

Nomen substantivum

mant|is, -ĕōs vel -is f

1. Una ex multis speciebus insectorum orthopterorum voracum genere Mantis et affinibus. Notabiles sunt propter suas formas miras, et suos pedes modo precatoris iungendo. Species notissima M. europaea est.

Declinatio

Modo Graeco	Modo Latino
sing. plur. nom. mantis mantēs voc. mantĭ mantēs acc. mantin mantīs manteis gen. manteōs mantĭum mantĕōn dat. mantī mantĭbus abl. mantī mantĭbus	sing. plur. nom. mantis mantēs voc. mantis mantēs acc. mantem mantim mantēs mantīs gen. mantis mantium dat. mantī mantibus abl. mante mantī mantibus

Translationes

Anglice

mantis

Hispanice

santateresa f

Loci

Latinitas nova

• MANTIS. Caput nutans, maxilloſum, palpis inſtructum. Antennæ ſetaceæ. Alæ 4, membranaceæ, convolutæ: inferiores plicatæ. Pedes antici compreſſi, ſubtus ſerrato denticulati, armati ungue ſolitario & digito ſetaceo laterali articulato. postici 4, læves, greſſorii. Thorax linearis, elongatus, anguſtatus. —Systema Naturae Caroli Linnaei, tomus I., pars II.