laetus

Laetus

Latine I

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Notatio

A radice Protindeuropaea *lai- “pinguis.” (Pokorny, 1959, p. 652)

Nomen adiectivum

laet|us, -a, -um

1. Felix, beatus, fortunatus.

Declinatio

sg.	m	f	n		pl.	m	f	n
nom.	laetus	laeta	laetum		nom.	laetī	laetae	laeta
voc.	laete	laeta	laetum		voc.	laetī	laetae	laeta
acc.	laetum	laetam	laetum		acc.	laetōs	laetās	laeta
gen.	laetī	laetae	laetī		gen.	laetōrum	laetārum	laetōrum
dat.	laetō	laetae	laetō		dat.	laetīs	laetīs	laetīs
abl.	laetō	laetā	laetō		abl.	laetīs	laetīs	laetīs

m f	sing.	plur.		n	sing.	plur.
nom.	laetior	laetiōrēs		nom.	laetius	laetiōra
voc.	laetior	laetiōrēs		voc.	laetius	laetiōra
acc.	laetiōrem	laetiōrēs		acc.	laetius	laetiōra
gen.	laetiōris	laetiōrum		gen.	laetiōris	laetiōrum
dat.	laetiōrī	laetiōribus		dat.	laetiōrī	laetiōribus
abl.	laetiōre	laetiōribus		abl.	laetiōre	laetiōribus

sg.	m	f	n		pl.	m	f	n
nom.	laetissĭmus	laetissĭma	laetissĭmum		nom.	laetissĭmī	laetissĭmae	laetissĭma
voc.	laetissĭme	laetissĭma	laetissĭmum		voc.	laetissĭmī	laetissĭmae	laetissĭma
acc.	laetissĭmum	laetissĭmam	laetissĭmum		acc.	laetissĭmōs	laetissĭmās	laetissĭma
gen.	laetissĭmī	laetissĭmae	laetissĭmī		gen.	laetissĭmōrum	laetissĭmārum	laetissĭmōrum
dat.	laetissĭmō	laetissĭmae	laetissĭmō		dat.	laetissĭmīs	laetissĭmīs	laetissĭmīs
abl.	laetissĭmō	laetissĭmā	laetissĭmō		abl.	laetissĭmīs	laetissĭmīs	laetissĭmīs

Latine II

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Notatio

Ab una lingua Germanica.

Nomen substantivum

laet|us, -ī masc.

1. Species alieni servi.

Declinatio

	sing.	plur.
nom.	laetus	laetī
voc.	laete	laetī
acc.	laetum	laetōs
gen.	laetī	laetōrum
dat.	laetō	laetīs
abl.	laetō	laetīs