interficio
E Victionario
Interficio
Index |
[+/-] Latine
[+/-] Appellatio
- /in.terˈfi.ki.oː/ (classice)
- /in.terˈfi.tʃi.o/ (ecclesiastice)
[+/-] Notatio
[+/-] Verbum transitivum
interfĭc|ĭō, -ĕre, interfēcī, interfectum
- Occidere, obtruncare.
[+/-] Coniugatio
| Radix perfecta interfēc- | ||
|---|---|---|
| Perfectum indicativum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | interfēcī | interfēcimus |
| II. | interfēcistī | interfēcistis |
| III. | interfēcit | interfēcērunt |
| Perfectum subiunctivum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | interfēcerim | interfēcerīmus |
| II. | interfēcerīs | interfēcerītis |
| III. | interfēcerit | interfēcerint |
| Plusquam perfectum indicativum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | interfēceram | interfēcerāmus |
| II. | interfēcerās | interfēcerātis |
| III. | interfēcerāt | interfēcerant |
| Plusquam perfectum subiunctivum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | interfēcissem | interfēcissēmus |
| II. | interfēcissēs | interfēcissētis |
| III. | interfēcisset | interfēcissent |
| Futurum perfectum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | interfēcerō | interfēcerimus |
| II. | interfēceris | interfēceritis |
| III. | interfēcerit | interfēcerint |
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||