insula

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Appellatio 1.2 Nomen substantivum 1.3 Declinatio 1.4 Translationes 1.5 Vide etiam

[+/-] Latine

[+/-] Appellatio

•    

  
   /ˈiːn.su.la/ (classice)

[+/-] Nomen substantivum

insŭl|a, -ae fem.

1. √ Portio terrae, minus quam continens, aqua cinctum.
2. Aedificium ubi multae diaetae seu domicilia sunt.

[+/-] Declinatio

	sing.	plur.
nom.	insŭla	insŭlae
voc.	insŭla	insŭlae
acc.	insŭlam	insŭlās
gen.	insŭlae	insŭlārum
dat.	insŭlae	insŭlīs
abl.	insŭlā	insŭlīs

[+/-] Translationes

Anglice

√ island ☞^en

Bohemice

√ ostrov masc. ☞^cs

Estonice

√ saar ☞^et

Finnice

√ saari ☞^fi

Francogallice

√ île ☞^fr

Germanice

√ Insel fem. ☞^de

√ Wohnblock masc. ☞^de

√ Mietskaserne fem. ☞^de

Graeca Antiqua

√ νῆσος (nēsos, fem.)

Hispanice

√ isla fem. ☞^es

Ruthenice

√ остров (ostrov, masc.) ☞^ru

Suecice

√ ö comm. ☞^sv

[+/-] Vide etiam

• Index Victionarii nominum insularum