impero

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere
Impero

Latine[+/-]

Qsicon inArbeit.png Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Verbum temporale[+/-]

impĕr|ō, -āre, -āvī, -ātum

  1. Iubere; mandare.

Coniugatio[+/-]

Radix praesens impĕr-
Praesens indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. impĕrō impĕrāmus I. impĕror impĕrāmur
II. impĕrās impĕrātis II. impĕrāris impĕrāminī
III. impĕrat impĕrant III. impĕrātur impĕrantur
Imperativus
act. impĕrā impĕrāte pass. impĕrāre impĕrāminī
Imperativus futurus
II. impĕrātō impĕrātōte II. impĕrātor
III. impĕrātō impĕrantō III. impĕrātor impĕrantor
Praesens subiunctivum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. impĕrem impĕrēmus I. impĕrer impĕrēmur
II. impĕrēs impĕrētis II. impĕrēris impĕrēminī
III. impĕret impĕrent III. impĕrētur impĕrentur
Imperfectum indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. impĕrābam impĕrābāmus I. impĕrābar impĕrābāmur
II. impĕrābās impĕrābātis II. impĕrābāris impĕrābāminī
III. impĕrābat impĕrābant III. impĕrābātur impĕrābantur
Imperfectum subiunctivum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. impĕrārem impĕrārēmus I. impĕrārer impĕrārēmur
II. impĕrārēs impĕrārētis II. impĕrārēris impĕrārēminī
III. impĕrāret impĕrārent III. impĕrārētur impĕrārentur
Futurum indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. impĕrābō impĕrābimus I. impĕrābor impĕrābimur
II. impĕrābis impĕrābitis II. impĕrāberis impĕrābiminī
III. impĕrābit impĕrābunt III. impĕrābitur impĕrābuntur
Radix perfecta impĕrāv-
Perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. impĕrāvī impĕrāvimus
II. impĕrāvistī impĕrāvistis
III. impĕrāvit impĕrāvērunt
Perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. impĕrāverim impĕrāverīmus
II. impĕrāverīs impĕrāverītis
III. impĕrāverit impĕrāverint
Plusquam perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. impĕrāveram impĕrāverāmus
II. impĕrāverās impĕrāverātis
III. impĕrāverat impĕrāverant
Plusquam perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. impĕrāvissem impĕrāvissēmus
II. impĕrāvissēs impĕrāvissētis
III. impĕrāvisset impĕrāvissent
Futurum perfectum
act. sing. plur.
I. impĕrāverō impĕrāverimus
II. impĕrāveris impĕrāveritis
III. impĕrāverit impĕrāverint
Infinitivi
act. pass.
praes. impĕrāre impĕrārī
perf. impĕrāvisse
Participia
praes. impĕrāns, -antis
perf. impĕrātus, -a, -um
fut. impĕrātūrus, -a, -um
Gerundia et supina
subst. impĕrandum, -ī
adiect. impĕrandus, -a, -um
supina impĕrātum, impĕrātū