ignis

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Appellatio 1.2 Notatio 1.3 Nomen substantivum 1.4 Declinatio 1.5 Dictiones derivatae 1.6 Translationes

[+/-] Latine

[+/-] Appellatio

•    

  
   /ˈiŋnis/ (classice)
•    

  
   /ˈiɲɲis/ (ecclesiastice)

¶ I longa in hoc verbo (īgnis) testificata est in epigraphia, sed etymologia et posterior historia verbi non permittunt hanc appellationem in loquella usuali.

[+/-] Notatio

A lingua prisca Indoeuropaea *egni-.

[+/-] Nomen substantivum

ign|is, -is masc.

1. Evolutio lucis calorisque in combustione corporum; combustio.

[+/-] Declinatio

	sing.	plur.
nom.	ĭgnis	ĭgnēs
voc.	ĭgnis	ĭgnēs
acc.	ĭgnem ĭgnim	ĭgnēs ĭgnīs
gen.	ĭgnis	ĭgnium
dat.	ĭgnī	ĭgnibus
abl.	ĭgne ĭgnī	ĭgnibus

[+/-] Dictiones derivatae

Collocationes

• sacer ignis
• aqua et ignis

Antonymum

• aqua

[+/-] Translationes

Anglice fire ☞en Bohemice oheň masc. ☞cs Germanice Feuer neut. ☞de Francogallice feu masc. ☞fr Graeca Antiqua πῦρ (pyr, neut.) Hispanice fuego ☞es Iaponice 火 (hi) ☞ja

Islandice eldur masc. ☞is Kyrgesse от (ot) ☞ky Polonice ogień masc. ☞pl Ruthenice огонь (ogon', masc.) ☞ru Turcice ateş ☞tr Usbece o't ☞uz