hortor

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere
Hortor

Latine[+/-]

Qsicon inArbeit.png Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Verbum deponens[+/-]

hort|or, -arī, -atus

  1. Appellare ut alius aliquid faciat.

Coniugatio[+/-]

Radix praesens hort-
Praesens indicativum
dep. sing. plur.
I. hortor hortāmur
II. hortāris hortāminī
III. hortātur hortāntur
Imperativus
dep. hortāre hortāminī
Imperativus futurus
II. hortātōr
III. hortātōr hortantor
Praesens subiunctivum
dep. sing. plur.
I. horter hortēmur
II. hortēris hortēminī
III. hortētur hortentur
Imperfectum indicativum
dep. sing. plur.
I. hortābar hortābāmur
II. hortābāris hortābāminī
III. hortābātur hortābantur
Imperfectum subiunctivum
dep. sing. plur.
I. hortārer hortārēmur
II. hortārēris hortārēminī
III. hortārētur hortārentur
Futurum indicativum
dep. sing. plur.
I. hortābor hortābimur
II. hortāberis hortābiminī
III. hortābitur hortābuntur
Infinitivi
act. dep.
praes. hortārī
perf.
Participia
praes. hortans, -antis
perf. hortātus, -a, -um
fut. hortātūrus, -a, -um
Gerundia et supina
subst. hortandum, -ī
adiect. hortandus, -a, -um
supina hortātum, hortātū