ego

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Formae aliae 1.2 Notatio 1.3 Pronomen 1.4 Declinatio 1.5 Dictiones collatae 1.6 Dictiones derivatae 1.7 Translationes 1.8 Loci 1.8.1 Latinitas Romana 2 Formae affines

[+/-] Latine

[+/-] Formae aliae

Etiam ĕgō.

[+/-] Notatio

A voce Protindeuropaea *ego(H), *(H₁)me-.

[+/-] Pronomen

ĕgŏ, meī (comm.; plur. nos)

1. (Pronomen primae personae.)

[+/-] Declinatio

nom.	ego
voc.	ego
acc.	mē
gen.	meī
dat.	mihi
abl.	mē

[+/-] Dictiones collatae

• meus

[+/-] Dictiones derivatae

• egomet
• Hispanice: yo; Francogallice: je; Extrematurane: yo

[+/-] Translationes

Anglice √ I ☞en Aromanice √ io Batave √ ik ☞nl Bohemice √ já ☞cs Dacoromane √ eu ☞ro, io ☞ro Extrematurane √ yo Francogallice √ je ☞fr Germanice √ ich ☞de Graeca Antiqua √ ἐγώ (egō) Hispanice √ yo ☞es Islandice √ ég ☞is

Italice io ☞it Iudaehispanice √ yo ☞lad Neograece εγώ ☞el Lusitane eu ☞pt Luxemburgice √ ech ☞lb Ruthenice √ я (/IPA/ [ja]) ☞ru Turcice √ ben ☞tr Salamaece √ ei Scotice √ A ☞sco Persice √ من (mán)

[+/-] Loci

[+/-] Latinitas Romana

saec. VI. a.C.n.

• Inscriptio “Duenos”:

  𐌉𐌏𐌖𐌄𐌔𐌀𐌕𐌃𐌄𐌉𐌖𐌏𐌔𐌒𐌏𐌉𐌌𐌄𐌃𐌌𐌉𐌕𐌀𐌕

  iovesat deivos qoi med mitat

[+/-] Formae affines

• Graeca Antiqua: egō — Romanizatio vocis ἐγώ.

ego etiam dictio est in aliis linguis:

• Anglice: ego
• Francogallice: ego