effero

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Notatio 1.2 Verbum temporale 1.3 Coniugatio 1.4 Dictiones derivatae 1.5 Loci 1.6 Translationes

[+/-] Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

[+/-] Notatio

A e + fero

[+/-] Verbum temporale

effĕr|o, -re, etŭlī, elātum

1. √ Vehere vel portare rem ex aliquo loco

[+/-] Coniugatio

Radix praesens fer-
Praesens indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	efferō	efferimus		I.	efferor	efferimur
II.	effers	fertis		II.	efferris	efferiminī
III.	effert	efferunt		III.	effertur	efferuntur
Imperativus
act.	effer	efferte		pass.	—	—
Imperativus futurus
II.	effertō	effertōte		II.	effertō	efferuntō
III.	—	—		III.	—
Praesens subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	efferam	efferāmus		I.	efferar	efferāmur
II.	efferās	efferātis		II.	efferāris	efferāminī
III.	efferat	efferant		III.	efferātur	efferantur
Imperfectum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	efferēbam	efferēbāmus		I.	efferēbar	efferēbāmur
II.	efferēbās	efferēbātis		II.	efferēbāris	efferēbāminī
III.	efferēbat	efferēbant		III.	efferēbātur	efferēbantur
Imperfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	efferrem	efferrēmus		I.	efferrer	efferrēmur
II.	efferrēs	efferrētis		II.	efferrēris	efferrēminī
III.	efferret	efferrent		III.	efferrētur	efferrentur
Futurum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	efferam	efferēmus		I.	efferar	efferēmur
II.	efferēs	efferētis		II.	efferēris	efferēminī
III.	efferet	efferent		III.	efferētur	efferentur

Radix perfecta extul-
Perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	extulī	extulimus
II.	extulistī	extulistis
III.	extulit	extulērunt
Perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	extulerim	extulerīmus
II.	extulerīs	extulerītis
III.	extulerit	extulerint
Plusquam perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	extuleram	extulerāmus
II.	extulerās	extulerātis
III.	extulerāt	extulerant
Plusquam perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	extulissem	extulissēmus
II.	extulissēs	extulissētis
III.	extulisset	extulissent
Futurum perfectum
act.	sing.	plur.
I.	extulerō	extulerimus
II.	extuleris	extuleritis
III.	extulerit	extulerint

Infinitivi act. pass. praes. efferre efferrī perf. extulisse

Participia praes. efferens, -entis perf. exlatus, -a, -um fut. exlatūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. efferendum, -ī adiect. efferendus, -a, -um supina exlatum, exlatū

[+/-] Dictiones derivatae

• elatio

[+/-] Loci

C. Nepos

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

class.

• Cum hoc ipsum vere gloriantem audierim in funerem matris suae, quam extulit annorum nonaginta, cum esset septem et sexaginta, se numquam cum matre in gratiam redisse,... Cornelius Nepos, XXV, Atticus.

[+/-] Translationes

Germanice

heraustragen ☞^de