disiungo

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Notatio 1.2 Verbum transitivum 1.3 Coniugatio 1.4 Translationes 1.5 Loci 1.5.1 Latinitas Romana

[+/-] Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

[+/-] Notatio

← dis + iungo

[+/-] Verbum transitivum

disiŭng|ō, -ĕre, disiŭnxī, disiŭnctum

1. √ Iungere (aliquid ab aliqua re).

[+/-] Coniugatio

Radix praesens disiŭng-
Praesens indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	disiŭngō	disiŭngimus		I.	disiŭngor	disiŭngimur
II.	disiŭngis	disiŭngitis		II.	disiŭngeris	disiŭngiminī
III.	disiŭngit	disiŭngunt		III.	disiŭngitur	disiŭnguntur
Imperativus
act.	disiŭnge	disiŭngite		pass.	disiŭngere	disiŭngiminī
Imperativus futurus
II.	disiŭngitō	disiŭngitōte		II.	disiŭngitor	—
III.	disiŭngitō	disiŭnguntō		III.	disiŭngitor	disiŭnguntor
Praesens subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	disiŭngam	disiŭngāmus		I.	disiŭngar	disiŭngāmur
II.	disiŭngās	disiŭngātis		II.	disiŭngāris	disiŭngāminī
III.	disiŭngat	disiŭngant		III.	disiŭngātur	disiŭngantur
Imperfectum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	disiŭngēbam	disiŭngēbāmus		I.	disiŭngēbar	disiŭngēbāmur
II.	disiŭngēbās	disiŭngēbātis		II.	disiŭngēbāris	disiŭngēbāminī
III.	disiŭngēbat	disiŭngēbant		III.	disiŭngēbātur	disiŭngēbantur
Imperfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	disiŭngerem	disiŭngerēmus		I.	disiŭngerer	disiŭngerēmur
II.	disiŭngerēs	disiŭngerētis		II.	disiŭngerēris	disiŭngerēminī
III.	disiŭngeret	disiŭngerent		III.	disiŭngerētur	disiŭngerentur
Futurum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	disiŭngam	disiŭngēmus		I.	disiŭngar	disiŭngēmur
II.	disiŭngēs	disiŭngētis		II.	disiŭngēris	disiŭngēminī
III.	disiŭnget	disiŭngent		III.	disiŭngētur	disiŭngentur

Radix perfecta disiŭnx-
Perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	disiŭnxī	disiŭnximus
II.	disiŭnxistī	disiŭnxistis
III.	disiŭnxit	disiŭnxērunt
Perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	disiŭnxerim	disiŭnxerīmus
II.	disiŭnxerīs	disiŭnxerītis
III.	disiŭnxerit	disiŭnxerint
Plusquam perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	disiŭnxeram	disiŭnxerāmus
II.	disiŭnxerās	disiŭnxerātis
III.	disiŭnxerāt	disiŭnxerant
Plusquam perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	disiŭnxissem	disiŭnxissēmus
II.	disiŭnxissēs	disiŭnxissētis
III.	disiŭnxisset	disiŭnxissent
Futurum perfectum
act.	sing.	plur.
I.	disiŭnxerō	disiŭnxerimus
II.	disiŭnxeris	disiŭnxeritis
III.	disiŭnxerit	disiŭnxerint

Infinitivi act. pass. praes. disiŭngere disiŭngī perf. disiŭnxisse

Participia praes. disiŭngēns, -entis perf. disiŭnctus, -a, -um fut. disiŭnctūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. disiŭngendum, -ī adiect. disiŭngendus, -a, -um supina disiŭnctum, disiŭnctū

[+/-] Translationes

Germanice

abspannen ☞^de

trennen ☞^de

[+/-] Loci

[+/-] Latinitas Romana

Marcellinus

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. IV.

• Ammianus Marcellinus: Canopus inde duodecimo disiungitur lapide, ...