delphinus

Delphinus

Latine

Delphinus simus.
(Tursiops truncatus.)

Appellatio

•    

  
   /delˈpʰiːnus/ (classice)
•    

  
   /delˈfinus/ (ecclesiastice)

Formae aliae

• delphīn, -īnis (Graecanica)

Notatio

A Palaeograece δελφίς (delphis), δελφίν (delphin).

Nomen substantivum

delphīn|us, -ī masc.

1. Animal mammiferum aquaticum familiis Delphinidae vel Platanistoidae.
   • 77: velocissimum omnium animalium, non solum marinorum, est delphinus —Naturalis Historia Plinii Maioris
2. Sidus forma delphinis.

Declinatio

	sing.	plur.
nom.	delphīnus	delphīnī
voc.	delphīne	delphīnī
acc.	delphīnum	delphīnōs
gen.	delphīnī	delphīnōrum
dat.	delphīnō	delphīnīs
abl.	delphīnō	delphīnīs

Translationes

Anglice

(animal) dolphin ; (sidus) Delphinus

Germanice

(et animal et sidus) Delfin vel Delphin

Graeca Antiqua

(et animal et sidus) δελφίς (delphis)

Iaponice

(animal) イルカ (iruka) ; (sidus) いるか座 (irukaza)

Polonice

(animal) delfin masc. ; (sidus) Delfin masc.

Lusitane

(animal) golfinho ; (sidus) Delfim

Ruthenice

(et animal et sidus) дельфин (del’fin)

Formae affines

delphinus etiam dictio est in aliis linguis:

• Anglice: Delphinus