cornu

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Notatio 1.2 Appellatio 1.3 Nomen substantivum 1.4 Declinatio 1.5 Translationes

[+/-] Latine

[+/-] Notatio

Vide s.v. radice corn.

[+/-] Appellatio

•    

  
   /ˈkor.nuː/ (classice)

[+/-] Nomen substantivum

corn|ū, -ūs neut.

1. Durum, proiectum et saepe acutum membrum, ex capite animalium, ut ruminantium.

[+/-] Declinatio

	sing.	plur.
nom.	cornū	cornua
voc.	cornū	cornua
acc.	cornū	cornua
gen.	cornūs	cornuum
dat.	cornū	cornibus
abl.	cornū	cornibus

[+/-] Translationes

Anglice

horn ☞^en

Lusitane

corno m ☞^pt, chifre m ☞^pt

Bohemice

roh masc. ☞^cs

Germanice

Horn neut. ☞^de

Graeca Antiqua

κέρας (ceras, neut.)

Hispanice

cuerno masc. ☞^es

Islandice

horn neut. ☞^is

Casache

мүйіз /mʏjɪz/ ☞^kk

Kyrgesse

мүйүз /mʏjʏz/ ☞^ky

Polonice

róg masc. ☞^pl

Ruthenice

рог (rog, masc.) ☞^ru

Turcice

boynuz ☞^tr