constituo

E Victionario

Constituo

Index

[+/-] Latine

Qsicon inArbeit.png Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

[+/-] Notatio

con- + statuo

[+/-] Verbum transitivum

constĭtŭ|ō, -ere, -ī, constĭtūtum

  1. Efficere aliquid consistere.

[+/-] Coniugatio

Radix praesens constĭtŭ-
Praesens indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. constĭtŭō constĭtŭimus I. constĭtŭor constĭtŭimur
II. constĭtŭis constĭtŭitis II. constĭtŭeris constĭtŭiminī
III. constĭtŭit constĭtŭunt III. constĭtŭitur constĭtŭuntur
Imperativus
act. constĭtŭe constĭtŭite pass. constĭtŭere constĭtŭiminī
Imperativus futurus
II. constĭtŭitō constĭtŭitōte II. constĭtŭitor
III. constĭtŭitō constĭtŭuntō III. constĭtŭitor constĭtŭuntor
Praesens subiunctivum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. constĭtŭam constĭtŭāmus I. constĭtŭar constĭtŭāmur
II. constĭtŭās constĭtŭātis II. constĭtŭāris constĭtŭāminī
III. constĭtŭat constĭtŭant III. constĭtŭātur constĭtŭantur
Imperfectum indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. constĭtŭēbam constĭtŭēbāmus I. constĭtŭēbar constĭtŭēbāmur
II. constĭtŭēbās constĭtŭēbātis II. constĭtŭēbāris constĭtŭēbāminī
III. constĭtŭēbat constĭtŭēbant III. constĭtŭēbātur constĭtŭēbantur
Imperfectum subiunctivum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. constĭtŭerem constĭtŭerēmus I. constĭtŭerer constĭtŭerēmur
II. constĭtŭerēs constĭtŭerētis II. constĭtŭerēris constĭtŭerēminī
III. constĭtŭeret constĭtŭerent III. constĭtŭerētur constĭtŭerentur
Futurum indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. constĭtŭam constĭtŭēmus I. constĭtŭar constĭtŭēmur
II. constĭtŭēs constĭtŭētis II. constĭtŭēris constĭtŭēminī
III. constĭtŭet constĭtŭent III. constĭtŭētur constĭtŭentur
Radix perfecta constĭtŭ-
Perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. constĭtŭī constĭtŭimus
II. constĭtŭistī constĭtŭistis
III. constĭtŭit constĭtŭērunt
Perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. constĭtŭerim constĭtŭerīmus
II. constĭtŭerīs constĭtŭerītis
III. constĭtŭerit constĭtŭerint
Plusquam perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. constĭtŭeram constĭtŭerāmus
II. constĭtŭerās constĭtŭerātis
III. constĭtŭerāt constĭtŭerant
Plusquam perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. constĭtŭissem constĭtŭissēmus
II. constĭtŭissēs constĭtŭissētis
III. constĭtŭisset constĭtŭissent
Futurum perfectum
act. sing. plur.
I. constĭtŭerō constĭtŭerimus
II. constĭtŭeris constĭtŭeritis
III. constĭtŭerit constĭtŭerint
Infinitivi
act. pass.
praes. constĭtŭere constĭtŭī
perf. constĭtŭisse
Participia
praes. constĭtŭēns, -entis
perf. constĭtūtus, -a, -um
fut. constĭtūtūrus, -a, -um
Gerundia et supina
subst. constĭtŭendum, -ī
adiect. constĭtŭendus, -a, -um
supina constĭtūtum, constĭtūtū