confugio

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere
Confugio

Latine[+/-]

Qsicon inArbeit.png Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Notatio[+/-]

cum + fugio

Verbum transitivum[+/-]

confug|ĭō, -ĕre, confugī, confugiturus

  1. fugere ad aliquem locum

Coniugatio[+/-]

Radix praesens confug-
Praesens indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. confugiō confugimus I. confugior confugimur
II. confugis confugitis II. confugeris confugiminī
III. confugit confugiunt III. confugitur confugiuntur
Imperativus
act. confuge confugite pass. confugere confugiminī
Imperativus futurus
II. confugitō confugitōte II. confugitor
III. confugitō confugiuntō III. confugitor confugiuntor
Praesens subiunctivum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. confugiam confugiāmus I. confugiar confugiāmur
II. confugiās confugiātis II. confugiāris confugiāminī
III. confugiat confugiant III. confugiātur confugiantur
Imperfectum indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. confugiēbam confugiēbāmus I. confugiēbar confugiēbāmur
II. confugiēbās confugiēbātis II. confugiēbāris confugiēbāminī
III. confugiēbat confugiēbant III. confugiēbātur confugiēbantur
Imperfectum subiunctivum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. confugerem confugerēmus I. confugerer confugerēmur
II. confugerēs confugerētis II. confugerēris confugerēminī
III. confugeret confugerent III. confugerētur confugerentur
Futurum indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. confugiam confugiēmus I. confugiar confugiēmur
II. confugiēs confugiētis II. confugiēris confugiēminī
III. confugiet confugient III. confugiētur confugientur
Radix perfecta confug-
Perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. confugī confugimus
II. confugistī confugistis
III. confugit confugērunt
Perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. confugerim confugerīmus
II. confugerīs confugerītis
III. confugerit confugerint
Plusquam perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. confugeram confugerāmus
II. confugerās confugerātis
III. confugerat confugerant
Plusquam perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. confugissem confugissēmus
II. confugissēs confugissētis
III. confugisset confugissent
Futurum perfectum
act. sing. plur.
I. confugerō confugerimus
II. confugeris confugeritis
III. confugerit confugerint
Infinitivi
act. pass.
praes. confugere confugī
perf. confugisse
Participia
praes. confugiēns, -entis
perf. confugitus, -a, -um
fut. confugitūrus, -a, -um
Gerundia et supina
subst. confugiendum, -ī
adiect. confugiendus, -a, -um
supina confugitum, confugitū