caninus

Caninus

Latine

Notatio

← canis

Nomen adiectivum

cănīn|us, -a, -um

1. Qui ad canem pertinet.

Declinatio

sg.	m	f	n		pl.	m	f	n
nom.	canīnus	canīna	canīnum		nom.	canīnī	canīnae	canīna
voc.	canīne	canīna	canīnum		voc.	canīnī	canīnae	canīna
acc.	canīnum	canīnam	canīnum		acc.	canīnōs	canīnās	canīna
gen.	canīnī	canīnae	canīnī		gen.	canīnōrum	canīnārum	canīnōrum
dat.	canīnō	canīnae	canīnō		dat.	canīnīs	canīnīs	canīnīs
abl.	canīnō	canīnā	canīnō		abl.	canīnīs	canīnīs	canīnīs

Translationes

Anglice

canine

Graeca Antiqua

κύνειος (cynēos)

Polonice

psi

Dacoromane

canin

Loci

Plaut.

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

antiq.

• saeculum 2 a.C.n., Plauti Casina

  Caninam scaevam spero meliorem fore.