bucca

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Appellatio 1.2 Nomen substantivum 1.3 Dictiones derivatae 1.4 Translationes

[+/-] Latine

[+/-] Appellatio

•    

  
   /ˈbuk.ka/ (classice)

[+/-] Nomen substantivum

bucc|a, -ae fem.

1. Pars interior oris humani concava, qua dentes et lingua continentur.

[+/-] Dictiones derivatae

• buccula
• bucculentus

[+/-] Translationes

Anglice

cheek ☞^en

Finnice

poski ☞^fi

Francogallice

joue fem. ☞^fr

Germanice

Wange fem. ☞^de, Backe fem. ☞^de