appello

E Victionario

Index 1 Latine I 1.1 Formae aliae 1.2 Notatio 1.3 Verbum intransitivum 1.4 Verbum transitivum 1.5 Coniugatio 2 Latine II 2.1 Formae aliae 2.2 Verbum transitivum 2.3 Coniugatio 2.4 Loci

[+/-] Latine I

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

[+/-] Formae aliae

• adpello

[+/-] Notatio

← ad + pello

[+/-] Verbum intransitivum

appell|ō, -ere, appŭlī, appulsum

1. Pellere aliquid ad aliquam rem.

[+/-] Verbum transitivum

appell|ō, -ere, appŭlī, appulsum

1. naut. (Navem) terrae ducere.

[+/-] Coniugatio

Radix praesens appell-
Praesens indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	appellō	appellimus		I.	appellor	appellimur
II.	appellis	appellitis		II.	appelleris	appelliminī
III.	appellit	appellunt		III.	appellitur	appelluntur
Imperativus
act.	appelle	appellite		pass.	appellere	appelliminī
Imperativus futurus
II.	appellitō	appellitōte		II.	appellitor	—
III.	appellitō	appelluntō		III.	appellitor	appelluntor
Praesens subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	appellam	appellāmus		I.	appellar	appellāmur
II.	appellās	appellātis		II.	appellāris	appellāminī
III.	appellat	appellant		III.	appellātur	appellantur
Imperfectum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	appellēbam	appellēbāmus		I.	appellēbar	appellēbāmur
II.	appellēbās	appellēbātis		II.	appellēbāris	appellēbāminī
III.	appellēbat	appellēbant		III.	appellēbātur	appellēbantur
Imperfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	appellerem	appellerēmus		I.	appellerer	appellerēmur
II.	appellerēs	appellerētis		II.	appellerēris	appellerēminī
III.	appelleret	appellerent		III.	appellerētur	appellerentur
Futurum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	appellam	appellēmus		I.	appellar	appellēmur
II.	appellēs	appellētis		II.	appellēris	appellēminī
III.	appellet	appellent		III.	appellētur	appellentur

Radix perfecta appŭl-
Perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	appŭlī	appŭlimus
II.	appŭlistī	appŭlistis
III.	appŭlit	appŭlērunt
Perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	appŭlerim	appŭlerīmus
II.	appŭlerīs	appŭlerītis
III.	appŭlerit	appŭlerint
Plusquam perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	appŭleram	appŭlerāmus
II.	appŭlerās	appŭlerātis
III.	appŭlerāt	appŭlerant
Plusquam perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	appŭlissem	appŭlissēmus
II.	appŭlissēs	appŭlissētis
III.	appŭlisset	appŭlissent
Futurum perfectum
act.	sing.	plur.
I.	appŭlerō	appŭlerimus
II.	appŭleris	appŭleritis
III.	appŭlerit	appŭlerint

Infinitivi act. pass. praes. appellere appellī perf. appŭlisse

Participia praes. appellēns, -entis perf. appulsus, -a, -um fut. appulsūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. appellendum, -ī adiect. appellendus, -a, -um supina appulsum, appulsū

[+/-] Latine II

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

[+/-] Formae aliae

• adpello

[+/-] Verbum transitivum

appell|ō, -āre, -āvī, -ātum

1. nominare, vocare.
2. Invocare, implorare.

[+/-] Coniugatio

Radix praesens appell-
Praesens indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	appellō	appellāmus		I.	appellor	appellāmur
II.	appellās	appellātis		II.	appellāris	appellāminī
III.	appellat	appellant		III.	appellātur	appellāntur
Imperativus
act.	appellā	appellāte		pass.	appellāre	appellāminī
Imperativus futurus
II.	appellātō	appellātōte		II.	appellātor	—
III.	appellātō	appellantō		III.	appellātor	appellantor
Praesens subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	appellem	appellēmus		I.	appeller	appellēmur
II.	appellēs	appellētis		II.	appellēris	appellēminī
III.	appellet	appellent		III.	appellētur	appellentur
Imperfectum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	appellābam	appellābāmus		I.	appellābar	appellābāmur
II.	appellābās	appellābātis		II.	appellābāris	appellābāminī
III.	appellābat	appellābant		III.	appellābātur	appellābantur
Imperfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	appellārem	appellārēmus		I.	appellārer	appellārēmur
II.	appellārēs	appellārētis		II.	appellārēris	appellārēminī
III.	appellāret	appellārent		III.	appellārētur	appellārentur
Futurum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	appellābō	appellābimus		I.	appellābor	appellābimur
II.	appellābis	appellābitis		II.	appellāberis	appellābiminī
III.	appellābit	appellābunt		III.	appellābitur	appellābuntur

Radix perfecta appellāv-
Perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	appellāvī	appellāvimus
II.	appellāvistī	appellāvistis
III.	appellāvit	appellāvērunt
Perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	appellāverim	appellāverīmus
II.	appellāverīs	appellāverītis
III.	appellāverit	appellāverint
Plusquam perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	appellāveram	appellāverāmus
II.	appellāverās	appellāverātis
III.	appellāverāt	appellāverant
Plusquam perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	appellāvissem	appellāvissēmus
II.	appellāvissēs	appellāvissētis
III.	appellāvisset	appellāvissent
Futurum perfectum
act.	sing.	plur.
I.	appellāverō	appellāverimus
II.	appellāveris	appellāveritis
III.	appellāverit	appellāverint

Infinitivi act. pass. praes. appellāre appellārī perf. appellāvisse

Participia praes. appellāns, -antis perf. appellātus, -a, -um fut. appellātūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. appellandum, -ī adiect. appellandus, -a, -um supina appellātum, appellātū

[+/-] Loci

Spinoza

Ernestus Klotz 1821

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. XVII.

1. Hoc ius, quod multitudinis potentia definitur, imperium appellari solet. Spinoza, Tractatus Politicus, II, §17.

saec. XIX.

1. Statistica est scientia, quae tradit res datas, ex quibus, quantum civitates scopum suum et internum et externum tempore manifestato attigerint, solide cognosci potest. Ex quo duae procedunt partes, quarum quae priori muneri satisfacit, critica nobis dicitur, quae ordinem iustum docet, systematica adpellatur. Ernestus Klotz, Theoriae Statistices particula prima. Theoria Statistices tamquam scientiae. Scripsit Ernestus Klotz, Doctor philosophiae in Academia Lipsiensi privatus 1821, citatus in: Ernestus Klotz 1821