antiquus

Antiquus

Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Notatio

“Qui antea visus est.” A lingua prisca Indeuropaea *H₂enti-H₃k^vo-, hoc est, *H₂ent- “frons, ante” + *H₃ek^v- “videre.” (Watkins, 2000, p. 4)

Nomen adiectivum

antīqu|us, -a, -um

1. √ Qui antehac exstitit; non modernus; praecedens; originalis.

Declinatio

sg.	m	f	n		pl.	m	f	n
nom.	antīquus	antīqua	antīquum		nom.	antīquī	antīquae	antīqua
voc.	antīque	antīqua	antīquum		voc.	antīquī	antīquae	antīqua
acc.	antīquum	antīquam	antīquum		acc.	antīquōs	antīquās	antīqua
gen.	antīquī	antīquae	antīquī		gen.	antīquōrum	antīquārum	antīquōrum
dat.	antīquō	antīquae	antīquō		dat.	antīquīs	antīquīs	antīquīs
abl.	antīquō	antīquā	antīquō		abl.	antīquīs	antīquīs	antīquīs

m f	sing.	plur.		n	sing.	plur.
nom.	antīquior	antīquiōrēs		nom.	antīquius	antīquiōra
voc.	antīquior	antīquiōrēs		voc.	antīquius	antīquiōra
acc.	antīquiōrem	antīquiōrēs		acc.	antīquius	antīquiōra
gen.	antīquiōris	antīquiōrum		gen.	antīquiōris	antīquiōrum
dat.	antīquiōrī	antīquiōribus		dat.	antīquiōrī	antīquiōribus
abl.	antīquiōre	antīquiōribus		abl.	antīquiōre	antīquiōribus

sg.	m	f	n		pl.	m	f	n
nom.	antīquissimus	antīquissima	antīquissimum		nom.	antīquissimī	antīquissimae	antīquissima
voc.	antīquissime	antīquissima	antīquissimum		voc.	antīquissimī	antīquissimae	antīquissima
acc.	antīquissimum	antīquissimam	antīquissimum		acc.	antīquissimōs	antīquissimās	antīquissima
gen.	antīquissimī	antīquissimae	antīquissimī		gen.	antīquissimōrum	antīquissimārum	antīquissimōrum
dat.	antīquissimō	antīquissimae	antīquissimō		dat.	antīquissimīs	antīquissimīs	antīquissimīs
abl.	antīquissimō	antīquissimā	antīquissimō		abl.	antīquissimīs	antīquissimīs	antīquissimīs

Dictiones derivatae

• Hispanice: antiguo; Anglice: antique