alpha
E Victionario
Alpha
Index |
[+/-] Latine
[+/-] Formae aliae
[+/-] Notatio
- ← Graeca Antiqua ἄλφα (alpha)
- ← Punice 𐤀 (ʔalf, taurus)
[+/-] Nomen substantivum
alpha (neut.; indeclinabile)
- Α, prima littera abecedarii Graeci, sonum /a/ indicans.
[+/-] Dictiones collatae
| Alphabetum, sive abecedarium, Palaeograecum | |||||||||||||||||||||||
| Α ἄλφα alpha |
Β βῆτα beta |
Γ γάμμα gamma |
Δ δέλτα delta |
Ε εἶ ἒ ψιλόν epsilon |
Ϝ ϝαῦ δίγαμμα digamma |
Ζ ζῆτα zeta |
Η ἦτα eta |
Θ θῆτα theta |
Ι ἰῶτα iota |
Κ κάππα cappa |
Λ λάβδα labda |
Μ μῦ my |
Ν νῦ ny |
||||||||||
| Ξ ξεῖ xi |
Ο οὖ ὂ μικρόν omicron |
Π πεῖ pi |
Ϻ σάν san |
Ϙ κόππα coppa |
Ρ ῥῶ rho |
Σ σίγμα sigma |
Τ ταῦ tau |
Υ ὖ ὖ ψιλόν ypsilon |
Φ φεῖ phi |
Χ χεῖ chi |
Ψ ψεῖ psi |
Ω ὦ ὦ μέγα omega |
Ϡ σαμπῖ sampi |
||||||||||
[+/-] Translationes
- Alpha neut.
- ἄλφα (alpha, neut.)
- alfa fem.
- alfa fem.
- альфа (aljfa, fem.)
[+/-] Formae affines
- Graeca Antiqua: alpha — Romanizatio vocis ἄλφα.
 |
alpha etiam dictio est in aliis linguis: |
