adnuo

E Victionario

Adnuo

Index

[+/-] Latine

[+/-] Formae aliae

[+/-] Notatio

← ad + *nuo (cf. nuto)

[+/-] Verbum intransitivum

ădnŭ|ō, -ere, -ī, ădnūtum

  1. √ Agere nutum ad aliquem.
  2. Assentiri vel approbare (aliquid alicui) nutu.
  3. Indicare aliquem nutu.

[+/-] Coniugatio

Radix praesens ădnŭ-
Praesens indicativum
act. sing. plur.
I. ădnŭo ădnŭimus
II. ădnŭis ădnŭitis
III. ădnŭit ădnŭunt
pass. ădnŭitur
Imperativus
act. ădnŭe ădnŭite
Imperativus futurus
II. ădnŭito ădnŭitote
III. ădnŭito ădnŭunto
Praesens subiunctivum
act. sing. plur.
I. ădnŭam ădnŭamus
II. ădnŭas ădnŭatis
III. ădnŭat ădnŭant
pass. ădnŭatur
Imperfectum indicativum
act. sing. plur.
I. ădnŭebam ădnŭebamus
II. ădnŭebas ădnŭebatis
III. ădnŭebat ădnŭebant
pass. ădnŭebatur
Imperfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. ădnŭerem ădnŭeremus
II. ădnŭeres ădnŭeretis
III. ădnŭeret ădnŭerent
pass. ădnŭeretur
Futurum indicativum
act. sing. plur.
I. ădnŭam ădnŭemus
II. ădnŭes ădnŭetis
III. ădnŭet ădnŭent
pass. ădnŭetur
Radix perfecta ădnŭ-
Perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. ădnŭī ădnŭimus
II. ădnŭistī ădnŭistis
III. ădnŭit ădnŭērunt
Perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. ădnŭerim ădnŭerīmus
II. ădnŭerīs ădnŭerītis
III. ădnŭerit ădnŭerint
Plusquam perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. ădnŭeram ădnŭerāmus
II. ădnŭerās ădnŭerātis
III. ădnŭerāt ădnŭerant
Plusquam perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. ădnŭissem ădnŭissēmus
II. ădnŭissēs ădnŭissētis
III. ădnŭisset ădnŭissent
Futurum perfectum
act. sing. plur.
I. ădnŭerō ădnŭerimus
II. ădnŭeris ădnŭeritis
III. ădnŭerit ădnŭerint
Infinitivi
act. pass.
praes. ădnŭere ădnŭī
perf. ădnŭisse
Participia
praes. ădnŭens, -entis
perf. ădnūtum, -ī
fut. ădnūtūrus, -a, -um
Gerundia et supina
subst. ădnŭendum, -ī
adiect. ădnŭendus, -a, -um
supina ădnūtum, ădnūtū
Receptum de "http://la.wiktionary.org/wiki/adnuo"
Aliae linguae