admiror

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Notatio 1.2 Verbum deponens 1.3 Coniugatio

[+/-] Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

[+/-] Notatio

← ad + miror

[+/-] Verbum deponens

ădmīr|or, -ārī, -ātus sum

1. √ Mirari ad aliquem.

[+/-] Coniugatio

Radix praesens ădmīr-
Praesens indicativum
dep.	sing.	plur.
I.	ădmīror	ădmīrāmur
II.	ădmīrāris	ădmīrāminī
III.	ădmīrātur	ădmīrāntur
Imperativus
dep.	ădmīrāre	ădmīrāminī
Imperativus futurus
II.	ădmīrātōr	—
III.	ădmīrātōr	ădmīrantor
Praesens subiunctivum
dep.	sing.	plur.
I.	ădmīrer	ădmīrēmur
II.	ădmīrēris	ădmīrēminī
III.	ădmīrētur	ădmīrentur
Imperfectum indicativum
dep.	sing.	plur.
I.	ădmīrābar	ădmīrābāmur
II.	ădmīrābāris	ădmīrābāminī
III.	ădmīrābātur	ădmīrābantur
Imperfectum subiunctivum
dep.	sing.	plur.
I.	ădmīrārer	ădmīrārēmur
II.	ădmīrārēris	ădmīrārēminī
III.	ădmīrārētur	ădmīrārentur
Futurum indicativum
dep.	sing.	plur.
I.	ădmīrābor	ădmīrābimur
II.	ădmīrāberis	ădmīrābiminī
III.	ădmīrābitur	ădmīrābuntur

Infinitivi act. dep. praes. — ădmīrārī perf. —

Participia praes. ădmīrans, -antis perf. ădmīrātus, -a, -um fut. ădmīrātūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. ădmīrandum, -ī adiect. ădmīrandus, -a, -um supina ădmīrātum, ădmīrātū