adduco

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Notatio 1.2 Verbum transitivum 1.3 Coniugatio 1.4 Dictiones collatae

[+/-] Latine

[+/-] Notatio

← ad + duco

[+/-] Verbum transitivum

ăddūc|ō, -ĕre, ăddūxī, ăddŭctum

1. Ducere aliquem alicubi vel ad se ipsum.

[+/-] Coniugatio

Radix praesens ăddūc-
Praesens indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	ăddūcō	ăddūcimus		I.	ăddūcor	ăddūcimur
II.	ăddūcis	ăddūcitis		II.	ăddūceris	ăddūciminī
III.	ăddūcit	ăddūcunt		III.	ăddūcitur	ăddūcuntur
Imperativus
act.	ăddūc	ăddūcite		pass.	ăddūcere	ăddūciminī
Imperativus futurus
II.	ăddūcitō	ăddūcitōte		II.	ăddūcitor	—
III.	ăddūcitō	ăddūcuntō		III.	ăddūcitor	ăddūcuntor
Praesens subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	ăddūcam	ăddūcāmus		I.	ăddūcar	ăddūcāmur
II.	ăddūcās	ăddūcātis		II.	ăddūcāris	ăddūcāminī
III.	ăddūcat	ăddūcant		III.	ăddūcātur	ăddūcantur
Imperfectum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	ăddūcēbam	ăddūcēbāmus		I.	ăddūcēbar	ăddūcēbāmur
II.	ăddūcēbās	ăddūcēbātis		II.	ăddūcēbāris	ăddūcēbāminī
III.	ăddūcēbat	ăddūcēbant		III.	ăddūcēbātur	ăddūcēbantur
Imperfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	ăddūcerem	ăddūcerēmus		I.	ăddūcerer	ăddūcerēmur
II.	ăddūcerēs	ăddūcerētis		II.	ăddūcerēris	ăddūcerēminī
III.	ăddūceret	ăddūcerent		III.	ăddūcerētur	ăddūcerentur
Futurum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	ăddūcam	ăddūcēmus		I.	ăddūcar	ăddūcēmur
II.	ăddūcēs	ăddūcētis		II.	ăddūcēris	ăddūcēminī
III.	ăddūcet	ăddūcent		III.	ăddūcētur	ăddūcentur

Radix perfecta ăddux-
Perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	ădduxī	ădduximus
II.	ădduxistī	ădduxistis
III.	ădduxit	ădduxērunt
Perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	ădduxerim	ădduxerīmus
II.	ădduxerīs	ădduxerītis
III.	ădduxerit	ădduxerint
Plusquam perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	ădduxeram	ădduxerāmus
II.	ădduxerās	ădduxerātis
III.	ădduxerāt	ădduxerant
Plusquam perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	ădduxissem	ădduxissēmus
II.	ădduxissēs	ădduxissētis
III.	ădduxisset	ădduxissent
Futurum perfectum
act.	sing.	plur.
I.	ădduxerō	ădduxerimus
II.	ădduxeris	ădduxeritis
III.	ădduxerit	ădduxerint

Infinitivi act. pass. praes. ăddūcere ăddūcī perf. ădduxisse

Participia praes. ăddūcens, -entis perf. ădductus, -a, -um fut. ădductūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. ăddūcendum, -ī adiect. ăddūcendus, -a, -um supina ădductum, ădductū

[+/-] Dictiones collatae

• Contraria: abduco