acus

E Victionario

Index 1 Latine I 1.1 Notatio 1.2 Nomen substantivum 1.3 Declinatio 1.4 Dictiones derivatae 1.5 Translationes 1.6 Loci 1.6.1 Latinitas Romana 2 Latine II 2.1 Nomen substantivum 2.2 Declinatio 2.3 Loci 2.3.1 Latinitas Romana 3 Latine III 3.1 Formae aliae 3.2 Notatio 3.3 Nomen substantivum 3.4 Declinatio 3.5 Translationes 3.6 Loci 3.6.1 Latinitas Romana 3.6.2 Latinitas nova

[+/-] Latine I

[+/-] Notatio

Vide radicem ac.

[+/-] Nomen substantivum

ăc|us, -ūs fem.

1. Instrumentum cylindratum acutum et tenue, praesertim:

   a. — cum foramine pro filum coniciendo.

   b. — in chirurgia.

   c. — comatorium, → crinale

2. Acus a qua fibula fibulat.
3. Palea (potius acus, -eris, n; vide infra).

[+/-] Declinatio

	sing.	plur.
nom.	ăcus	ăcūs
voc.	ăcus	ăcūs
acc.	ăcum	ăcūs
gen.	ăcūs	ăcuum
dat.	ăcuī	ăcibus
abl.	ăcū	ăcibus

[+/-] Dictiones derivatae

• Collocationes: acu pingo, acu rem tango

[+/-] Translationes

Anglice

√ pin ☞^en; (foraminata) needle ☞^en; (in chirurgia) probe ☞^en; (crinale) hairpin ☞^en

Hispanice: acucula > aguja

[+/-] Loci

[+/-] Latinitas Romana

class.

• sed mirabar tamen credi popae, confessionem servorum audiri, volnus in latere quod acu punctum videretur pro ictu gladiatoris probari. —Pro Milone Oratio Ciceronis

saec. V.

• Et iterum dico vobis facilius est camelum per foramen acus transire quam divitem intrare in regnum caelorum. —Vulgata Hieronymi

[+/-] Latine II

[+/-] Nomen substantivum

ăc|us, -ĕris neut.

1. Palea.

[+/-] Declinatio

	sing.	plur.
nom.	ăcus	ăcĕra
voc.	ăcus	ăcĕra
acc.	ăcus	ăcĕra
gen.	ăcĕris	ăcĕrum
dat.	ăcĕrī	ăcĕribus
abl.	ăcĕre	ăcĕribus

[+/-] Loci

[+/-] Latinitas Romana

antiq.

• saec II. a.C.n.: Stercus unde facias: stramenta, lupinum, paleas, fabalia, acus, frondem iligneam, querneam. —De Agricultura Catonis

class.

• In cubilibus, cum parturient, acus substernendum; cum pepererunt, tollere substramen et recens aliud subicere —Rerum Rusticarum Varronis l. 3.

[+/-] Latine III

[+/-] Formae aliae

• acus, -us (idem quod acus I.)

[+/-] Notatio

Vide radicem ac.

[+/-] Nomen substantivum

ăc|us, -ī masc.

1. Species piscis, taxonomice Syngnathus acus.

[+/-] Declinatio

	sing.	plur.
nom.	ăcus	ăcī
voc.	ăce	ăcī
acc.	ăcum	ăcōs
gen.	ăcī	ăcōrum
dat.	ăcō	ăcīs
abl.	ăcō	ăcīs

[+/-] Translationes

Anglice

greater pipefish ☞^en

Hispanice

aguja de mar f ☞^es

[+/-] Loci

[+/-] Latinitas Romana

saec. I.

• 77: Acus sive belone unus piscium dehiscente propter multitudinem utero parit. A partu coalescit vulnus, quod et in caecis serpentibus tradunt. —Naturalis Historia Plinii Maioris l. 9.

[+/-] Latinitas nova

saec. XVIII.

• 1766: Acus 2. S. pinnis caudæ ani pectoralibusque radiatis, corpore ſeptem - angulato. —Systema Naturae Caroli Linnaei