abstinens

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Appellatio 1.2 Notatio 1.3 Participium 1.4 Declinatio 1.5 Dictiones derivatae 1.6 Translationes

[+/-] Latine

[+/-] Appellatio

abstinens, abstinentis

•    

  
   /ˈapstinens apstiˈnentis/ (ecclesiastice)

[+/-] Notatio

Participium verbi abstineo.

[+/-] Participium

abstĭne|ns, -ntis

1. Ab indulgentia refrenans; abstemius; continens; temperans.

[+/-] Declinatio

m f	sing.	plur.		n	sing.	plur.
nom.	abstĭnens	abstĭnentēs		nom.	abstĭnens	abstĭnentia
voc.	abstĭnens	abstĭnentēs		voc.	abstĭnens	abstĭnentia
acc.	abstĭnentem	abstĭnentēs		acc.	abstĭnens	abstĭnentia
gen.	abstĭnentis	abstĭnentium		gen.	abstĭnentis	abstĭnentium
dat.	abstĭnentī	abstĭnentibus		dat.	abstĭnentī	abstĭnentibus
abl. (adj.)	abstĭnentī	abstĭnentibus		abl. (adj.)	abstĭnentī	abstĭnentibus
abl. (subst.)	abstĭnente	abstĭnentibus		abl. (subst.)	abstĭnente	abstĭnentibus

[+/-] Dictiones derivatae

• abstinenter
• abstinentia
• Anglice: abstinent; Hispanice: abstinente

[+/-] Translationes

Anglice

abstinent ☞^en

Graeca Antiqua

ἀπέχων (apechōn)

Hispanice

abstinente ☞^es