germanus

Germanus

Latine I

Nomen adiectivum

germān|us, -a, -um

1. Natus ex isdem parentibus, vel solum ab eodem patre.
2. Verus.

Declinatio

sg.	m	f	n		pl.	m	f	n
nom.	germānus	germāna	germānum		nom.	germānī	germānae	germāna
voc.	germāne	germāna	germānum		voc.	germānī	germānae	germāna
acc.	germānum	germānam	germānum		acc.	germānōs	germānās	germāna
gen.	germānī	germānae	germānī		gen.	germānōrum	germānārum	germānōrum
dat.	germānō	germānae	germānō		dat.	germānīs	germānīs	germānīs
abl.	germānō	germānā	germānō		abl.	germānīs	germānīs	germānīs

Dictiones derivatae

• Hispanice hermano “frater”

Latine II

Nomen substantivum

Germān|us, -ī (masc.; fem. Germana)

1. Unus ex Germanis; vir Germanicus.
2. → Germanicus

Declinatio

	sing.	plur.
nom.	Germānus	Germānī
voc.	Germāne	Germānī
acc.	Germānum	Germānōs
gen.	Germānī	Germānōrum
dat.	Germānō	Germānīs
abl.	Germānō	Germānīs

Translationes

Anglice

German

Graeca Antiqua

Γερμανός (Germanos, masc.)

Hispanice

alemán (masc.; de Germania hodierna) ; germano (masc.; de Germania antiqua)