Corinthus

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Appellatio 1.2 Notatio 1.3 Nomen proprium 1.4 Declinatio 1.5 Translationes

[+/-] Latine

[+/-] Appellatio

•  /koˈrintʰus/ (classice)

[+/-] Notatio

← Graeca Antiqua Κόρινθος (Corinthos), qui derivari a nomine conditoris Κόρινθος filii Dios dicitur. Nomen prius Ἐφύρη (Ephyrē) fuit.

[+/-] Nomen proprium

Cŏrinth|us, -ī fem.

1. Urbs in Corinthia, Graecia.

[+/-] Declinatio

	sing.	plur.
nom.	Corinthus	Corinthī
voc.	Corinthe	Corinthī
acc.	Corinthum	Corinthōs
gen.	Corinthī	Corinthōrum
dat.	Corinthō	Corinthīs
abl.	Corinthō	Corinthīs

[+/-] Translationes

Anglice

Corinth ☞^en

Batave

Korinte ☞^nl

Francogallice

Corinthe ☞^fr

Neograece

Κόρινθος (Kórinthos, fem.) ☞^el

Graeca Antiqua

Κόρινθος (Corinthos, comm.)

Hispanice

Corinto ☞^es

Italice

Corinto ☞^it

Lusitane

Corinte ☞^pt

Polonice

Korynt masc. ☞^pl

Ruthenice

Коринф masc. ☞^ru