continens

Continens

Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Notatio

← contineo

Participium

contĭn|ens, -entis

1. √ Qui in statu continendi est.
2. (subst. f., sc. terra) Una e magnis divisionibus terrae in orbe terrarum, maior quam insula.
3. (rhet.; subst. neut.) Res cardinalis.

Declinatio

m f	sing.	plur.		n	sing.	plur.
nom.	contĭnens	contĭnentēs		nom.	contĭnens	contĭnentia
voc.	contĭnens	contĭnentēs		voc.	contĭnens	contĭnentia
acc.	contĭnentem	contĭnentēs		acc.	contĭnens	contĭnentia
gen.	contĭnentis	contĭnentium		gen.	contĭnentis	contĭnentium
dat.	contĭnentī	contĭnentibus		dat.	contĭnentī	contĭnentibus
abl. (adj.)	contĭnentī	contĭnentibus		abl. (adj.)	contĭnentī	contĭnentibus
abl. (subst.)	contĭnente	contĭnentibus		abl. (subst.)	contĭnente	contĭnentibus